TEN ใช้ชีวิตท่ามกลางสายตาที่จับจ้องมาตลอดสิบปี และ “OUTWEST” กับ “IRL” คือความพยายามของเขาที่จะทำให้ผู้คนเข้าใจตัวตนมากขึ้น ทั้งสองเพลงมาในผลงานเดียวกัน และรูปแบบการปล่อยนี้เองคือใจความสำคัญ เพลงหนึ่งทอดสายตาไปยังปลายทางที่เขากำลังมุ่งหน้า ส่วนอีกเพลงย้อนกลับไปทบทวนสิบปีที่พาเขามาถึงตรงนี้ หากฟังแยกกัน แต่ละเพลงจะเล่าเรื่องได้เพียงครึ่งเดียว แต่เมื่อวางเคียงกัน ทั้งคู่จะร่างภาพที่สมบูรณ์ขึ้นของศิลปินผู้กำลังเปิดบทใหม่ โดยไม่ได้ทำราวกับว่าบทก่อนหน้าไม่เคยเกิดขึ้น
หากมองกันแบบตรงไปตรงมา “OUTWEST” คืออนาคต ส่วน “IRL” คืออดีต และ TEN ก็ไม่ได้โต้แย้งการแบ่งเช่นนั้นนัก “’IRL’ มองย้อนกลับไปยังเส้นทางของผมตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ขณะที่ ‘OUTWEST’ พูดถึงจุดที่ผมอยู่ในตอนนี้มากกว่า” เขากล่าว แต่สิ่งที่เขาไม่เห็นด้วยคือแนวคิดที่ว่าการก้าวต่อไปหมายถึงต้องทิ้งสิ่งใดไว้ข้างหลัง เขามองเนื้อหาที่เปิดเผยตัวตนมากขึ้นนี้เป็นการเติมภาพ ไม่ใช่การแก้ไข เป็นการขยายมุมมองแทนที่จะเข้ามาแทนที่สิ่งเดิม “ผมอยากแชร์บางอย่างที่ใกล้ชิดกับตัวเองมากขึ้น โดยไม่ทำให้รู้สึกว่าผมหันหลังให้กับอดีต” เขากล่าว และการไม่ตัดขาดจากสิบปีที่ผ่านมานี่เอง คือเหตุผลที่เขาอยากให้ทั้งสองเพลงถูกรับฟังต่อเนื่องกันในคราวเดียว แทนที่จะทยอยปล่อยแยกกัน
อย่างไรก็ดี ความเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่กว่านั้นไม่ได้อยู่ที่เพลงเหล่านี้พูดอะไร แต่อยู่ที่มันถูกสร้างขึ้นอย่างไร เป็นครั้งแรกที่ TEN มีส่วนร่วมตั้งแต่จุดเริ่มต้นของไอเดีย เขาเขียนเพลงร่วมกับเหล่าคอลแลบอเรเตอร์ แทนที่จะได้รับเพลงที่เสร็จสมบูรณ์แล้วมาถ่ายทอด และสำหรับเขา การได้เข้าถึงกระบวนการนี้คือความแตกต่างทั้งหมด “การได้อยู่ในห้องตั้งแต่เริ่มต้น ทำให้ผมมีอิสระในการสำรวจมากขึ้นมาก” เขากล่าว อิสระนั้นปรากฏชัดที่สุดใน “OUTWEST” ซึ่งเลื่อนไหลไปมาระหว่างหลากหลายซาวด์โดยไม่ยอมลงหลักอยู่ในแนวใดแนวหนึ่ง ความไม่หยุดนิ่งนี้ เขามองว่ามาจากนิสัยใจคอของตัวเองโดยตรง “ผมเปิดรับการลองสิ่งใหม่ ๆ มาโดยตลอด และไม่ชอบนิยามดนตรีด้วยแนวเพลง” เขากล่าว เพลงนี้จึงเคลื่อนไปอย่างอิสระ เพราะระหว่างเขียนเพลง ความคิดของเขาก็กำลังล่องลอยตามหาอารมณ์ที่เขานิยามว่า “เป็นอิสระ ช่างสงสัย และอยากไปยังที่ที่ผมไม่เคยไปมาก่อน”
หาก “OUTWEST” คือการที่ TEN เอื้อมออกไปสู่โลกภายนอก “IRL” ก็คือช่วงที่เขาลดการป้องกันตัวลง และเขารู้ดีว่าการแลกเปลี่ยนนี้เสี่ยงกว่า ผู้ฟังรู้จักเขาในฐานะเพอร์ฟอร์เมอร์ก่อน และเขาไม่ได้คิดจะวางบทบาทนั้นลงแต่อย่างใด สิ่งที่ “IRL” ทำคือวางบทบาทนั้นไว้เคียงข้างอีกด้านที่เรียบง่ายกว่า “ใน ‘IRL’ ผมอยากร้องถึงตัวเอง และแชร์ด้านที่เป็นส่วนตัวมากขึ้น ซึ่งผู้คนอาจไม่ได้มีโอกาสเห็นเสมอไป” เขากล่าว จังหวะเวลานี้ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ เพลงนี้ยังทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่งที่เขากำลังสร้างต่อจากนี้ “มันยังเป็นซิงเกิลแรกที่ ILLIMNT ด้วย ผมจึงรู้สึกว่านี่คือเวลาที่เหมาะจะเปิดประตูบานนั้น และเริ่มต้นบทใหม่” เขากล่าว เขายังอยากให้ความเปิดกว้างนี้ส่งต่อออกไป โดยหวังว่าเพลงจะเป็นเหมือนใบอนุญาตเล็ก ๆ สำหรับผู้ฟัง “ผมหวังว่ามันจะทำให้ผู้ฟังกล้าที่จะยอมรับและแสดงออกถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเองเช่นกัน” เขากล่าว



