Playback: Dior Summer 2027 โดย Fred again..
ยินดีต้อนรับสู่ฮับ “track ID” ประจำ Paris Fashion Week ภาคที่สองพบกับ Dior คอลเล็กชั่นเรฟสุดเดือด โชว์ในคฤหาสน์กลางปารีส พร้อมมิกซ์สุดพิเศษจาก Fred again.. เปิดผ่านสาย aux.
Playback: Dior Summer 2027 โดย Fred again..
ยินดีต้อนรับสู่ฮับ “track ID” ประจำ Paris Fashion Week ภาคที่สองพบกับ Dior คอลเล็กชั่นเรฟสุดเดือด โชว์ในคฤหาสน์กลางปารีส พร้อมมิกซ์สุดพิเศษจาก Fred again.. เปิดผ่านสาย aux.
งาน Paris Fashion Week กลับมาเปิดม่านอีกครั้ง และซีซันนี้เรากำลังตามเก็บทุกซาวด์แทร็กเด่นจากบรรดาแฟชั่นโชว์แบบเรียลไทม์ นี่คือภาคที่สองของซีรีส์“Playback” ที่จะมาช่วยไขทุกข้อข้องใจเรื่องเพลงบนรันเวย์ให้คุณแบบครบถ้วน
ก่อนโชว์ Dior Summer 2027 จะเริ่ม เสียงฮัมจี้ด ๆ จากลำโพงก็ดังก้องไปทั่วห้อง เปิดฉากด้วยนางแบบ/นายแบบคนแรกที่ก้าวลงบันไดวนสู่รันเวย์พร้อมมือถือในมือ ก่อนจะเสียบเข้ากับสาย aux บนลำโพงที่ยังดังซ่าอยู่ แล้วจังหวะเพลงคลับก็ระเบิดขึ้นทันที
คอลเล็กชั่นล่าสุดของ Jonathan Anderson คือเสื้อผ้าที่เกิดมาเพื่อปาร์ตี้เรฟสุดเหวี่ยง แสดงในชั้นล่างสุดของ Musée Nissim de Camondo ที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นชั้นใต้ดินของงานปาร์ตี้ในบ้านหรูปารีเซียงแบบในฝัน และ Anderson ก็ไม่มองข้ามหัวใจของงานเรฟ—ดนตรี—ด้วยการชวนหนึ่งในคอลแลบในฝันอย่าง Fred again.. เจ้าแห่งอิเล็กทรอนิกมิวสิก มาดีไซน์ซาวด์แทร็กออริจินัลเพื่อขับเน้นเสื้อผ้าทั้งคอลเล็กชั่น
“ฉันอยากทำงานกับ Fred again.. มานานแล้ว” Anderson กล่าวในข้อความถึงสื่อหลังจบโชว์ “เขาแต่งเพลงใหม่ทั้งหมดสำหรับ [โชว์นี้] แล้วก็รีมิกซ์และอัดใหม่อีกครั้ง”
มิกซ์พิเศษของ Fred ทะลายกรอบแนวเพลงไปไกล พร้อมดันผลงานของศิลปินจากทั่วโลกให้เฉิดฉาย ทั้ง KTNA, KETTAMA, Mabe Fratti, Jamie T, Christine and the Queens, Latin Mafia และ Headie One ต่างก็เป็นแขกรับเชิญในเซ็ตนี้ ดูแทร็กลิสต์แบบเต็มได้ด้านล่าง
KETTAMA, THE KTNA (produced by Fred again..) – “Summer Never Dies”
Fred again.., Mabe Fratti
Latin Mafia – “y como te digo que”
Young Thug (produced by Fred again..)
Fred again.., Headie One – “Told” (instrumental)
Fred again.., Jamie T, Christine and the Queens
แม้มิกซ์พลังงานสูงจะยิ่งขับให้กางเกงลายลูกบอลดิสโก้ ดีเทล trompe-l’œil สุดเล่นใหญ่ และชุดทางการแบบดีคอนสตรักต์ที่เริงระบำบนรันเวย์ชวนหลงใหลขึ้นไปอีก แต่ซาวด์แทร็กยาว 17 นาทีนี้ก็ไม่ได้ถูกจัดเรียงให้เนียนเหมือนเพลย์ลิสต์เป๊ะ ๆ แต่อย่างใด อยู่ในโทนเดียวกับคอลเล็กชั่นสายเรฟอย่างชัดเจน มิกซ์ของ Fred again.. กลับดูดิบ กรันจ์ และดิบเถื่อนกว่าความวิบวับอลังการที่เราเห็นต่อหน้า หลายช่วงเพลงหยุดกะทันหัน ตัดหาย ข้ามไปข้างหน้า หรือเงียบไปเลย เพื่อเปิดทางให้กับแทร็กถัดไปที่คาดเดาไม่ได้เลยสักนิด
ท้ายที่สุด ชีวิต (ยามราตรี) ก็สะท้อนงานศิลปะอยู่ดี ขอปิดท้ายด้วยประโยคจากโน้ตโชว์ที่ว่า “Soirée segues into house party. The euphoria of recognition. Yesterday, tomorrow.”


















