ทำไม ‘Aftersun’ ยังตามหลอกหลอนเราไม่เลิก

ผลงานของ Charlotte Wells เรื่องAftersunเต็มไปด้วยความเศร้าแบบหนึ่งที่อาบไล้ไปด้วยแสงแดดและแทบลืมไม่ลง หนังเรื่องนี้ซึ่งกลายเป็นคลาสสิกยุคใหม่ไปแล้ว เปรียบเสมือนการชันสูตรความทรงจำในรายละเอียดคมชัดระดับไฮเดฟินิชัน ผู้กำกับเดินอยู่บนเส้นบาง ๆ ระหว่างสิ่งที่เราจำได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง สร้างเรื่องเล่าที่ให้ความรู้สึกเหมือนเรากำลังล้างรูปอยู่ในห้องมืดที่ค่อย ๆ ลุกเป็นไฟขึ้นมาอย่างช้า ๆ

เม็ดฟิล์ม 35 มม. ระยิบระยับบนเส้นขอบฟ้าแถบเมดิเตอร์เรเนียนในAftersunตัดกับฟุตเทจโฮมวิดีโอ MiniDV ที่ทั้งกระแทกตาและเปลือยเปล่าด้วยความจริงแบบพิกเซลอย่างสุดขั้ว ดึงอารมณ์คนดูให้ไหลกลับไปกลับมาไม่หยุด Paul Mescal รับบท Calum ชายที่ความรักต่อลูกสาวชัดเจนพอ ๆ กับภาวะซึมเศร้าที่เขาพยายามซ่อนไว้ การแสดงของเขาเงียบงันแต่บาดลึก Frankie Corio ในบท Sophie คือผู้สังเกตการณ์ที่สมบูรณ์แบบ จับได้อย่างแม่นยำถึงชั่วขณะนั้นที่เด็กคนหนึ่งตระหนักว่าพ่อแม่ก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีโลกภายในซ่อนเร้นอยู่

พอหนังเดินทางมาถึงจุดพีก เปลือกของวันพักร้อนแสนสวยก็ถูกลอกออกหมด ฉาก “last dance” ที่ขึ้นแท่นเป็นหนึ่งในซีนแทนความโศกเศร้าที่ทรงพลังที่สุดฉากหนึ่งในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ทิ้งเราไว้กับหัวใจที่หนักอึ้ง ไม่มีคำตอบง่าย ๆ ไม่มีฉากทะเลาะดราม่าใหญ่โต มีเพียงประสบการณ์ทางกายและประสาทสัมผัสของการหันกลับไปมองอดีต แล้วเพิ่งมองเห็นเงามืดที่เคยซ่อนอยู่ในแสงจ้า

Aftersunสามารถรับชมได้แล้ววันนี้บนระบบความบันเทิงบนเครื่องบินที่กวาดรางวัลมานับไม่ถ้วนของCathay Pacific.