Werner Bronkhorst เชื่อว่ากอล์ฟคือศิลปะ

ว่ากันว่า การเลียนแบบคือคำชมสูงสุด—จริงหรือ? คนทำงานสายครีเอทีฟหลายคนอาจขนลุกกับความคิดนี้ แต่ Werner Bronkhorst ไม่ใช่หนึ่งในนั้น ผลงานของเขาถูกจับจ้องทันที (อย่างน้อยในมุมโลกกอล์ฟออนไลน์) เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา หลังจากแบรนด์แฟชั่นลักชัวรี่รายหนึ่งปล่อยกระเป๋าสตางค์ที่ชวนให้นึกถึงสไตล์ของเขาอย่างเหลือเชื่อ “ศิลปินจำนวนมากคงหัวเสียถ้าเห็นอะไรคล้ายงานตัวเอง” ศิลปินชาวแอฟริกาใต้ที่เติบโตในออสเตรเลียคนนี้บอกกับเรา “แต่ผมน่ะไม่แคร์เลย”

ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจสำหรับคนที่รู้จักวิธีทำงานของเขา ศิลปินวัย 24 ปีรายนี้กวาดผู้ติดตามใน Instagram ไปแล้วกว่า 1.4 ล้านคน ส่วนหนึ่งมาจากวิดีโอเบื้องหลังการทำงานที่ไวรัลอย่างต่อเนื่อง เทคนิค “เทสีเป็นถัง ๆ แล้วดันไปมาบนผ้าใบ” ของเขาดูดสายตาได้ทั้งระหว่างสร้างสรรค์และเมื่อผลงานเสร็จสมบูรณ์ เมื่อเลเยอร์สีหนานูนถูกวางลง Bronkhorst จะเติมนักกอล์ฟจิ๋ว (หรือเหล่านักกีฬาอื่น ๆ) ลงบนแฟร์เวย์เนื้อสีสด

กระแสฮือฮานี้ไปเข้าตา Stephen และ Erica Malbon แห่ง Malbon Golf จนนำไปสู่คอลลาบอเรชันใหญ่ครั้งแรกของเขากับแบรนด์ ถือเป็นก้าวสำคัญที่เปิดตัวก่อน Ryder Cup เล็กน้อย พร้อมปาร์ตี้เปิดฉากที่ร้าน Malbon สาขา SoHo นิทรรศการ “GOLF IS ART” จัดแสดงภาพพิมพ์ลิมิเต็ดสามแบบที่มีขายเฉพาะในร้าน เคียงข้างผลงานต้นฉบับอีกแปดชิ้น และแคปซูลคอลเล็กชันเสื้อผ้าร่วมแบรนด์

ในการมาเยือนนิวยอร์กซิตี้ครั้งแรก เราได้พบ Werner Bronkhorst เพื่อพูดคุยถึงการร่วมงานครั้งนี้ มุมมองด้านความคิดสร้างสรรค์ และเหตุผลที่เขาเชื่อว่ากอล์ฟคือศิลปะ

Werner Bronkhorst

ก่อนอื่น เราอยากถามถึงกระบวนการของคุณ—คุณค้นพบเทคนิคซิกเนเจอร์นี้ได้อย่างไร?

งานของผมโดดเด่นตรงที่ผมเทสีเป็นถัง ๆ แล้วผลักไล่ไปมาบนผ้าใบ พอสีแห้งก็เกิดชั้นสีหนานูนมีเท็กซ์เจอร์ จากนั้นผมค่อยวาดนักกอล์ฟจิ๋ว กะลาสี นักสกี และตัวละครอื่น ๆ ทับลงไป

ตัวละครเหล่านั้นปฏิสัมพันธ์กับพื้นผ้าใบจนได้งานที่ทั้งแอ็บสแตร็กต์และสมจริงไปพร้อมกัน วิธีนี้เกิดจากการที่ผมวาดรูปมาตั้งแต่เด็กและชอบทดลองวัสดุใหม่ ๆ ช่วงหนึ่งผมถึงขั้นทำเฟอร์นิเจอร์ พอมีความรู้เรื่องวัสดุหลากชนิดจึงจับมาผสมเป็นเทคนิคเดียวกัน

ในช่วงปีสองปีที่ผ่านมา คุณได้รับกระแสตอบรับอย่างล้นหลามจากชาวกอล์ฟและสายครีเอทีฟบนโซเชียล คุณแปลกใจไหมที่คนอินกับงานคุณขนาดนี้?

ผมเคยวาดกีฬาหลากหลายชนิด แต่พอเริ่มลงมือวาดกอล์ฟ คนก็อินทันที นักกอล์ฟไม่ค่อยได้เห็นงานอาร์ตที่เกี่ยวกับกอล์ฟบ่อยนัก

เพราะฉะนั้นพอพวกเขาเห็นนักกอล์ฟตัวเล็ก ๆ กำลังสวิงแล้วรู้สึกว่าคนนั้นอาจเป็นตัวเอง มันเลยโดนใจสุด ๆ หลังจากนั้นผู้ติดตามของผม—ทั้งสายกอล์ฟและนอกวง—ก็พุ่งขึ้นอย่างมหาศาล ผมซาบซึ้งมาก ผมอยากพากอล์ฟเข้ามาในโลกศิลปะ เพราะกอล์ฟก็คือศิลปะ นั่นจึงเป็นที่มาของชื่อนิทรรศการกับ Malbon

คุณคิดว่าสิ่งนี้บอกอะไรเกี่ยวกับกอล์ฟเมื่อเทียบกับกีฬาอื่น ๆ อย่างเทนนิสหรือสกีไหม?

ผมว่ากีฬาโดยรวมแทบไม่ค่อยปรากฏในงานอาร์ต เรามักเห็นหุ่นนิ่ง นู้ด หรือทิวทัศน์มากกว่า แต่กีฬาก็งดงามและมีความเป็นศิลป์ในตัว ต้องอาศัยความทุ่มเทและทำด้วยจิตใจที่เป็นสุข กอล์ฟยิ่งกว่านั้น มันเหมือนแลนด์อาร์ต—มีเนินเขา บังเกอร์ กรีน และต้นไม้รายรอบ ราวกับคุณยืนอยู่กลางผลงานศิลป์ และนั่นคือภาพที่ผมพยายามจะสร้าง

Werner Bronkhorst

Werner Bronkhorst

อะไรในกีฬาที่เป็นแรงบันดาลใจให้คุณ และคุณเริ่มโฟกัสมันได้อย่างไร?

ผมรักกีฬามาตลอด ทั้งเล่นเองและดูการแข่งขัน ผมมาจากครอบครัวนักกีฬา พ่อฝึกพวกเราให้เป็นนักวิ่ง—เขาเคยผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกด้วยซ้ำ แม่ก็ชอบกีฬามากเหมือนกัน ผมจึงโตมากับการลองเล่นกีฬาหลากหลายชนิด ผมชอบผลลัพธ์ที่มันมีต่อร่างกาย จิตใจ และการได้ออกไปกลางแจ้งกับเพื่อน ๆ นั่นคือแก่นของกีฬาที่ผมหลงรัก

เมื่อเอากีฬามาผสมกับศิลปะ ความรู้สึกมันคล้ายกันเลย แม้ศิลปะจะไม่ใช้แรงกายเท่ากีฬา แต่ผู้คนสนุกกับมันและยอมจ่ายเพื่อเสพ สำหรับผม กีฬาและศิลปะมีสาระสำคัญเดียวกัน

โซเชียลมีเดียมีบทบาทอย่างไรต่อการเติบโตในฐานะศิลปินของคุณ?

มากอย่างมหาศาลครับ บนโซเชียลมีเดียผมแชร์ได้ทุกอย่าง ทั้งเรื่องส่วนตัวและงานอาชีพ ผมโชว์ขั้นตอนตั้งแต่ผ้าใบเปล่าไปจนถึงภาพเสร็จ

ไม่เคยมีศิลปินยุคไหนทำอย่างนี้ได้มาก่อน ในพิพิธภัณฑ์คุณเห็นแค่ชิ้นงานสำเร็จ ไม่เคยได้เห็นเบื้องหลัง การนำกระบวนการขึ้นออนไลน์ช่วยให้ผู้คนเข้าใจไม่ใช่แค่ “ผมสร้างอะไร” แต่ “ทำไมถึงสร้าง” พวกเขาเห็นว่าผมก็แค่หนุ่ม 24 ปีธรรมดาที่รักการวาดภาพ จึงรู้สึกเชื่อมโยง ฐานผู้ติดตามของผมโตแบบก้าวกระโดดในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผมรู้สึกขอบคุณและชอบการแบ่งปันแบบนี้จริง ๆ

“กีฬาสวยงาม มีบรรยากาศแบบงานศิลป์อยู่ในตัว”

คุณเคยลังเลที่จะเปิดเผยขั้นตอนทำงานของตัวเองบ้างไหม?

แน่นอน เคยมีแวบหนึ่งเหมือนกันว่า “หรือเรากำลังเฉลยหมดเปลือกเกินไป?” แต่ผมไม่ได้ทำวิดีโอสอนสเต็ปแบบละเอียด อย่างนักมายากลชั้นดีต้องรู้สมดุลระหว่างสิ่งที่โชว์กับสิ่งที่เก็บไว้ และผมก็ไม่ติดถ้าคนหยิบเทคนิคผมไปลอง ศิลปินหลายคนพยายามทำตาม แต่ผลลัพธ์ไม่เคยเหมือนกันอยู่ดี ผมโอเค ทุกคนต่างเรียนรู้ รวมถึงตัวผมเองด้วย

การร่วมงานกับ Malbon เกิดขึ้นได้อย่างไร?

จริง ๆ คอลลาบอเรชันกับ Malbon เป็นเรื่องที่รอวันเกิดขึ้นอยู่แล้ว ผมติดตามและชื่นชมสิ่งที่พวกเขาทำมาตลอด—พวกเขาเป็นผู้บุกเบิกการผสมความสตรีตกับขนบกอล์ฟ

ส่วนผมก็พยายามจับโลกอาร์ตดั้งเดิมมาผสานกับพลังคนรุ่นใหม่ จึงเกิดความสัมพันธ์กันอย่างเป็นธรรมชาติ ผมกดติดตามพวกเขา ชื่นชอบงานของเขา; พวกเขาเห็นงานผม ไม่นานผมเริ่มสร้างผลงานกอล์ฟ โลกสองใบจึงมาเจอกันพอดี ผมดีใจมากที่ได้ทำงานร่วมกันและได้จัดแสดงที่ร้าน SoHo ของพวกเขา ถือว่าเป็นเกียรติสุด ๆ

ในนิทรรศการนี้คุณนำอะไรไปโชว์บ้าง?

มีผลงานต้นฉบับแปดชิ้น ตั้งแต่ไซซ์ใหญ่ยักษ์ไปจนถึงชิ้นเล็กจิ๋ว โดยสามชิ้นสร้างขึ้นเพื่อโชว์นี้โดยเฉพาะและจะถูกทำเป็นภาพพิมพ์ลิมิเต็ด—ขนาดใหญ่สุด 18 ชิ้น ขนาดเล็ก 72 ชิ้น นอกจากนี้ยังมีแคปซูลเสื้อผ้าที่ทำร่วมกับ Malbon เพื่อโอกาสนี้โดยเฉพาะ

Werner Bronkhorst

Werner Bronkhorst

Werner Bronkhorst

Werner Bronkhorst

และจังหวะก็พอดีกับสัปดาห์ Ryder Cup เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?

ต้องบอกว่าลงล็อกเป๊ะ Malbon ตั้งใจจัดงานให้สอดรับกับ Ryder Cup สุดสัปดาห์นี้อยู่แล้ว และเมื่อโชว์จัดที่นิวยอร์กในช่วงเดียวกัน ทุกอย่างก็เข้าที่พอดี มันเหมือนทั้งวางแผนและสวรรค์เป็นใจ ผมมีงานกอล์ฟพร้อม ทัวร์นาเมนต์ก็กำลังจะเริ่ม ทุกชิ้นส่วนจึงประกอบกันอย่างสมบูรณ์แบบ

คุณสังเกตไหมว่างานของคุณเริ่มมีอิทธิพลต่อแฟชั่นหรือโซเชียลมีเดียบ้าง? แล้วคุณแคร์หรือเปล่าถ้าใครหยิบสไตล์ไปใช้?

พูดตามตรง ไม่เลย ศิลปินหลายคนอาจหงุดหงิดถ้าเห็นใครทำอะไรคล้าย ๆ งานตัวเอง แต่ผมไม่ใส่ใจ โลกเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจ ถ้าคุณสร้างสิ่งใหม่แล้วมันจุดประกายให้คนอื่นลุกขึ้นสร้างบ้าง ทำไมจะไม่ดีล่ะ ผมไม่ได้คิดจะหวง

ท้ายที่สุด คุณอยากให้โปรเจกต์นี้พาไปสู่จุดไหน? คุณอยากมีส่วนร่วมกับวงการกอล์ฟหรือกีฬาอื่น ๆ มากขึ้นผ่านคอลลาบอเรชันแบบนี้ไหม?

แน่นอน ผมอยากจับมือกับแบรนด์กีฬา บริษัท ไปจนถึงอีเวนต์ต่าง ๆ ต่อไป ผมรักกีฬา รักศิลปะ และรักการผสมสองสิ่งเข้าด้วยกัน เพื่อนบางคนที่ไม่รู้เรื่องศิลปะแต่ชอบกีฬาก็เริ่มสนใจศิลปะเพราะภาพเหล่านี้ ขณะเดียวกันศิลปินหลายคนก็หันมาสนใจกีฬา การแลกเปลี่ยนข้ามโลกแบบนี้ทำให้ผมตื่นเต้นมาก การผสมผสานสองโลก แบ่งปันไอเดีย และสร้างสิ่งสวยงามคือสิ่งที่ผมอยากทำต่อไป

Mixing worlds, sharing ideas and creating something beautiful is what I want to keep doing.