Kilalanin ang YAO: Ang Cross-Genre Music Collective na Pinangungunahan nina Awich, ONE OK ROCK, CHICO CARLITO at Paledusk

Kung may nagsabi sa akin ilang taon na ang nakalipas na bubuo ng isang music unit sina Awich, ONE OK ROCK, rapper na si CHICO CARLITO, at ang progressive metalcore band na Paledusk, maiintriga siguro ako, pero iisipin kong napakalayong mangyari nito. Ngunit pagsapit ng katapusan ng Hunyo, naging realidad ang tila imposibleng ideyang iyon. Binulaga ng mga artist ang mga tagahanga sa sabay-sabay nilang Instagram post: isang matapang na monochromatic na imaheng may nakabalandrang “YAO.” May kasama itong simpleng caption na “We are YAO,” at isang bagong Instagram handle. Sa araw ding iyon, sila ang tampok sa Red Bull MIC channel, kung saan ipinasilip ang kolaboratibong performance video para sa bagong Red Bull IN-YO! serye. Ngunit nang akala ko’y pansamantalang crossover project lang ito, isang linggo lang ang lumipas ay opisyal silang nag-debut bilang YAO sa pamamagitan ng una nilang single at music video, ang “777.”

Para sa mga masusing sumusubaybay sa kani-kanilang galaw nitong nakaraang taon, lubos na makatwiran ang pagsasamang ito ng mga puwersahang artist. Matagal nang magkakakilala ang CHICO CARLITO at Paledusk at ang ONE OK ROCK, dahil naibahagi na nila ang kani-kanilang natatanging estilo sa kantang “C.U.R.I.O.S.I.T.Y.” mula sa DETOX album ng banda. Natural ding umapaw sa entablado ang chemistry na iyon nang maging special guests sina Awich, CHICO CARLITO, at Paledusk sa iba’t ibang palabas ng ONE OK ROCK sa kanilang DETOX Japan Tour.

Lalo pang tumibay ang samahan nang samahan ng Paledusk ang ONE OK ROCK sa kanilang European Tour bilang supporting act. Ngunit mas maaga nang naitanim ang binhi ng pormal na grupong ito. Noong 2024, sa konsiyertong SUPER DRY SPECIAL LIVE sa Belluna Dome sa Saitama, Hapon, naghatid ang magkasamang pagtatanghal ng ONE OK ROCK at Awich ng pambihirang enerhiyang tumama sa entablado. Ang mismong sandaling iyon ng kapwa paggalang sa sining ang naglatag ng pundasyon para sa YAO ngayon.

Yao

Narinig naming nagsimula ang proyektong ito sa magkasama ninyong pagtatanghal sa isang dome concert. Ano ang buong kuwento sa likod ng pagkakabuo ng grupong ito?

Taka (ONE OK ROCK): Sa isang biyahe talaga ito nagsimula. Bago kami makalikha ng magkasama, kailangan muna naming tunay na makilala ang isa’t isa. Gumawa kami ng paunang demo, at habang unti-unting nahuhubog ang iisa naming pananaw, nagsimula na rin kaming mag-anyaya ng iba pang makakasama.

Awich: Para sa akin, parang lubos na nagkatugma ang lahat noong magtanghal kami ni Taka sa Belluna Dome. Pareho naming naramdaman ang matindi at hindi maikakailang enerhiya sa entablado, at noon pa lang alam na naming hindi ito puwedeng matapos sa isang beses na kolaborasyon. Pero ayaw rin naming madaliin ang anuman o gumawa ng isang bagay na de-kahon.

Gaya ng sabi ni Taka, nagsimula kami sa pagbiyahe at tunay na pagsasama-sama—sa pag-unawa sa pananaw at malikhaing pag-iisip ng isa’t isa. Nauna ang pagbuo ng tunay na samahan bilang magkakapatid. Nang magsimula kaming mag-eksperimento sa iba’t ibang tunog at demo kasama si DAIDAI ng Paledusk, likas na lumawak ang aming pananaw. Ang matitinding berso ni CHICO at ang hilaw at walang-pigil na sigaw ni Kaito ng Paledusk ang tuluyang bumuo sa musikal na mundong ito.

“Hindi kailanman nilayon ang grupong ito na matunaw sa iisang, magkakatulad na tunog… ang mahalaga ay pagtagpuin ang lubos na magkakaibang puwersa […] at kilalaning may natatangi at makapangyarihang diwa ang bawat isa.” — Awich

Noong unang lumapit sina Taka at Awich upang ibahagi ang ideya, ano ang una ninyong naisip tungkol sa pagsali sa grupo?

CHICO CARLITO: Sobrang saya ko, pero kasabay no’n, agad kong naramdaman ang pressure na kailangan kong pagbutihin pa ang sarili ko at hasain ang mga kakayahan ko. Gusto ko na nga sanang ipagmalaki ito agad sa mga kaklase ko noong high school—alam nilang lahat kung gaano ako ka-obsessed sa ONE OK ROCK—pero kinailangan kong ilihim iyon hanggang sa opisyal na anunsyo.

DAIDAI (Paledusk): Ang una kong naisip, “Hell yeah! Makakasulat ako ng malalaking track!”

Paano ninyo napili ang pangalang ito, at paano nito isinasabuhay ang diwa ng grupo?

Awich: Pinaikling anyo ng Yaoyorozu ang YAO. Malalim ang ugat ng konsepto ng Yaoyorozu—ang paniniwala sa walong milyong diyos, o hindi mabilang na espiritu—sa espirituwalidad ng mga Hapones, pero akmang-akma rin ito sa pagtingin namin sa musika at komunidad. YAO ang napili namin dahil hindi kailanman nilayon ang grupong ito na matunaw sa iisang, magkakatulad na tunog. Sa halip, layunin nitong pagtagpuin ang lubos na magkakaibang puwersa—rock, hip-hop, at metalcore—at kilalaning may natatangi at makapangyarihang diwa ang bawat isa. Sa YAO, gusto naming yakapin kapwa ang gulo at harmoniya ng magkakaibang enerhiyang nagsasabayan.

Ano ang pangunahing kuwento at mensaheng nais ninyong ihayag sa una ninyong release, ang “777”?

Awich: Inisip ko ang isang grupo ng mga outsider na itinuturing ang mundo bilang isang sugal na mataas ang pusta. Nang matuklasan nilang rigged mismo ang laro, nagpasya silang baligtarin ang mesa at tuluyang isulat muli ang mga patakaran para sa lahat. Sa ibabaw, para itong isang heist—apat na ambisyosong artist mula sa iba’t ibang bahagi ng Hapon na nagsama-sama upang mangibabaw. Pero sa ilalim nito’y may mas malalim na tanong: para saan ba talaga tayo naglalaro? Dumadating ang punto ng pagbabago sa bridge, nang itanong sa lyrics, “What if we play for something more?” Para sa akin, doon nabuksan ang metapora. Ang numerong “7,” na binabasa bilang “nana” sa Japanese, ay nagsisimula bilang simbolo ng jackpot, ngunit kalaunan ay nagiging mapanghamong sigaw para sa ating sama-samang pagkatao.

Sa mga unang yugto ng paggawa ng “777,” malinaw na ba agad ang papel ng bawat isa? Kumusta ang malikhaing proseso?

DAIDAI: Mula nang lapitan ako para sa proyektong ito, napagpasyahan nang ako ang magsusulat ng mga track at mamamahala sa produksiyon. Pero bago pa man kami magsimulang magtrabaho, sabi ni Taka, “Punuin muna natin ang tiyan natin!”—at ipinagluto niya kami ng napakasarap na pagkain. Sa sarap ng pagkain, napaisip ako na gusto ko ring magsulat ng mga kantang kasing-sarap pakinggan.

Shohei Kashima

Shohei Kashima

Shohei Kashima

Shohei Kashima

Shohei Kashima

Tiyak na mahirap pagsabay-sabayin ang kani-kaniya ninyong iskedyul. Paano kayo nakahanap ng oras upang mabuo ang track na ito?

CHICO: Bago namin i-record ang mga huling track, gumawa muna kami ng paunang demo recording sa hometown ko sa Okinawa at ipinadala iyon sa team. Para matiyak na pinakamahusay na materyal ang maibibigay namin kahit nasa maagang yugto pa lang, humingi ako ng mga pabor at tulong sa marami kong kaibigan.

Napakalakas ng dating ng music video ng “777.” Paano nabuo ang konsepto nito?

Awich: Para sa “777,” gusto naming iangkla ang music video sa hilaw at malinaw na lokal na Japanese aesthetic—isang bagay na hindi pa labis na nakikita ng pandaigdigang audience. Malaki ang impluwensiya sa pangunahing konsepto ng sukat at mapanghimagsik na enerhiya ng mga klasikong Japanese youth film gaya ng Seven Days War, kung saan nagsasalubong ang youth culture, biswal na karangyaan, at paghihimagsik. Nais naming iangat ang mabilis at mapangwasak na enerhiya ng track tungo sa isang makabagong ritwal ng paghihimagsik ng kabataan. Bago ito, nakaugat sa kultura, at gumagamit ng biswal na wikang ganap na bago, sa Hapon man o sa pandaigdigang entablado.

“Ayaw talaga naming ikahon ang sarili namin o magtakda ng mga malikhaing hangganan dahil sa sobrang pag-iisip tungkol sa mga kategorya ng genre.” — Taka (ONE OK ROCK)

Ano ang pinakaalaala ninyong sandali sa shoot ng video, o ang personal ninyong paboritong eksena sa final edit?

CHICO: Sa pagbabalik-tanaw ko, ang talagang tumatak sa akin ay ang lakas ng dating ng pangunahing kuha kung saan sabay-sabay na tumatakbo papasok ang lahat ng extra. Noong night shoot, masaya ring makipagkuwentuhan sandali sa kanila; natanong ko pa nga, “May gusto ba kayong itanong sa amin?”

Para naman sa personal kong paboritong eksena, iyon ang bahaging sabay-sabay kaming naghe-headbang sa rooftop. Takot talaga ako sa matataas na lugar, kaya ibinigay ko na ang lahat! [Laughs]

Kahanga-hanga ang pagsasanib ninyo ng iba’t ibang henerasyon at genre. Ang kasalukuyang apat na act ba ang magiging permanenteng core ng YAO, o bukas kayo sa pag-imbita ng mga guest artist para sa mga susunod na proyekto?

Taka: Lihim muna iyon. Pero bilang grupo, ayaw talaga naming ikahon ang sarili namin o magtakda ng mga malikhaing hangganan dahil sa sobrang pag-iisip tungkol sa mga kategorya ng genre.

Paano naapektuhan ng ganitong kalaking kolaborasyon ang paraan ninyo ng paglapit sa sarili ninyong solo work o sa mga proyekto ng pangunahing banda ninyo?

Taka: Napakalaking karanasan ito sa pagkatuto sa lahat ng aspeto. Nagawa kong umatras nang kaunti at tingnan ang sarili kong trabaho mula sa mas malawak na pananaw kaysa karaniwan. Lubos akong nagpapasalamat sa iba pang miyembro ng YAO at sa buong staff namin.

Ano naman ang susunod para sa YAO? May maaga ba kayong pahiwatig sa dapat naming abangan?

DAIDAI: Tampok si Taka sa bawat track!