Hindi na kailangang hukayin pa ni Melanie Dir ang kailaliman ng kaniyang isip para mahanap ang mga pinakaunang alaala niya sa amoy, dahil nakaukit na ang mga ito sa mismong pagkatao niya. Bilang isang global beauty executive, sinimulan niya ang kaniyang fragrance journey bilang sanggol na ipinanganak sa Cannes, sumisipsip ng bawat detalye ng industriya mula sa kaniyang ama, ang master perfumer na si Claude Dir. Umabot pa sa puntong nagtayo ang ama niya ng nursery sa loob mismo ng kaniyang scent lab habang pinauunlad niya ang family-owned fragrance house na MANE. Dahil sa palagi niyang pagkalapit sa sining na ito, hindi kailangang habulin o pangarapin pa ni Dir ang mundo ng halimuyak — minana niya ito.

Sa edad na anim, habang ang ibang bata ay abala sa stuffed toys, si Dir ay nag-aaral na ng raw materials at scent composition. Para sa olfactory prodigy na ito, hindi kailanman naramdaman na basta na lang siya nagising sa passion para sa perfumery — matagal na itong nakalatag sa loob ng sistema niya, naghihintay lang ng tamang sandali para magliwanag. “Perfumery isn’t just a category to me — it’s in my blood,” aniya. Ngayon, matapos ang tatlong dekada ng pagbuo ng mga brand at pakikipag-collaborate sa ilan sa mga beauty pioneer, mula kina Isamaya Ffrench hanggang Laura Mercier, dumating na ang sandaling iyon. Pinagdurugtong ang kaniyang paghanga sa olfactory innovation at ang kaniyang pag-ibig sa architecture, ipinapakilala ngayon ni Dir ang sarili niyang linya, GAMINE.

Sa bagong brand na ito, inilalatag ni Dir ang malinaw na pokus sa fragrance bilang isang artistic medium. Idinisenyo ang kaniyang mga scent para magpukaw ng damdamin, gamit ang mga awakening notes tulad ng Côte D’azur Cypress at Chocolate Noir. Pero hindi niya balak isandal sa nostalgia ang pagbebenta ng kaniyang mga pabango. Sa halip, nais niyang ipuwesto sa sentro ang innovation at design sa pamamagitan ng maingat na pagpili at paggamit ng mga materyal. Pinalawig niya ang inspirasyong ito sa disenyo, at ibinahagi: “It’s architectural, built on structure, weight, and form.” Madalas maging parang hindi mahawakan ang mundo ng fragrance — parang isang pantasyang hindi mailarawan at hindi mo tunay na mahahawakan. Karaniwang inilalarawan ang mga notes gamit ang esoteric na mga termino, pero layunin ni Dir na bigyan ang halimuyak ng konkretong presensiya sa pamamagitan ng kaniyang tactile designs at packaging, na nakaugat sa mabigat na glass at architecturally sound, wearable carriers. Ang bawat bote ay nililikha na may diin sa pisikal na sensasyon, binubura ang agwat sa pagitan ng object at katawan.

Nakaupo kami kasama si Dir bago ang April 30 launch ng brand upang pag-usapan kung paano niya binabago at nire-reframe ang mga luxury fragrance code, sa ibaba.

Nasa dugo mo na ang perfumery dahil ang iyong ama ay isang master perfumer, at ipinanganak ka sa Cannes, ang epicenter ng craft na ito. Ano ang pinakaunang alaala mo pagdating sa isang amoy?

Dir: Ang lab ang una kong tahanan at playground. Doon itinayo ng mga magulang ko ang aking crib habang dine-develop ng ama ko ang MANE fragrance house sa US, at katabi niya ang ina ko na nagco-compound ng mga formula. Ang hangin ay hilaw at matindi, puno ng essential oils at masisiksik na resins. Nabuo ang relasyon ko sa halimuyak bago pa ako marunong magsalita; isa itong likas na wika na hindi na nawala. Sa sandaling pumasok ako sa isang lab ngayon, bumabalik ang lahat — hilaw, pamilyar, humuhubog.

Ano ang ilan sa pinakamahahalagang aral na natutunan mo mula sa mentorship ng iyong ama?

Disiplina at matamang pagmamasid ang humubog sa lahat. Sinimulan ng ama ko na sanayin ang pang-amoy ko sa edad na anim, itinuturo sa akin ang masinop at mahigpit na paglapit sa craft. Nasaksihan ko ang pag-evolve niya bilang master perfumer, na hinuhubog ng precision at paggalang. Ang pinakanagmarka sa akin ay ang kaniyang karakter: likas ang kaniyang charisma, nakaugat sa kabaitan at malalim na pagpapakumbaba.

Mula noon, pinalago mo ang pagmamahal mo sa mas malawak na beauty world, nakatrabaho ang mga tulad nina Laura Mercier, Virgil Abloh, at Isamaya Ffrench. Anong mga aral at diskarte ang naipon mo mula sa mga karanasang iyon, sa pakikipagtrabaho sa mga eksperto sa kani-kaniya nilang larangan?

Lubos akong nagpapasalamat na nakatrabaho ko ang ilan sa pinakakahanga-hangang creative sa kani-kanilang larangan. Sa paglipas ng panahon, nabuo ko ang isang hanay ng mga prinsipyong gumagabay sa aking approach

Napakadisiplina ko at napakataas ng standards ko pagdating sa product development. Hindi mapagkakasunduan ang precision, performance, at execution, at itinuturing ko na mahalagang bahagi ng karanasan ang edukasyon. Malaki ang pagpapahalaga ko sa authentic connection. Gusto kong matiyak na ang lahat ay grounded, relevant, at nakaayon sa totoong paraan ng pamumuhay ng mga tao. Nakatuon ako sa pagbuo ng mga bagong konseptong nagre-refresh sa historical language ng perfumery, nilalapitan ang tradisyon nang may linaw, intensyon, at pananaw na malinaw na nakatuon sa hinaharap.

Sa huli, tumuon ka sa fragrance bilang pangunahing medium mo. Ano ang nagtulak sa’yo para mag-focus sa fragrance?

Pagkatapos ng halos tatlong dekada sa beauty, sinadya ko ang hakbang na maglunsad ng sarili kong fragrance house. Perfumery isn’t just a category to me — it’s in my blood. May matibay akong paniniwalang kailangan kong lumikha ng isang bagay na may malinaw na intensyon at defined na point of view. Sa loob ng maraming taon, sobra nang nakatuon ang category sa nostalgia, at sa GAMINE, inilalagay ko ang innovation at design sa unahan. Ang pag-launch ng GAMINE ay parang pagpasa ng baton — paggalang sa olfactive integrity na isinapuso sa akin, habang isinusulong ito gamit ang sarili kong lente.

Ang paglikha ng fragrances ay kasing emosyonal ng pagiging siyentipiko nito. Paano mo binabalanse ang hatak at kontra-hatak na iyon sa proseso mo ng paglikha ng scent?

Mas kaunti ang iniisip ko tungkol sa emosyon at mas marami tungkol sa identity — kung paanong nagiging isa ang scent sa nagsusuot. Kumakapit ito sa kanila, hinuhubog kung paano sila nararanasan ng mundo. Nagiging bahagi ito ng kanilang presensiya.

Malaking bahagi ng pagkakaiba ng GAMINE sa ibang fragrance house sa merkado ang molecular innovation. Maaari mo ba akong ilakad sa proseso mo — mula sa pagbuo ng konsepto hanggang sa aktuwal na paglikha ng isang bagong scent?

Tinitingnan ko ang fragrances bilang mga buhay na karakter. Ang paglaki sa loob ng lab ang humubog sa paraan ko ng pag-compose. Bawat materyal ay may sariling presensiya, tensyon, at contrast. Iniimahina ko kung paano sila nag-iinteract, kung paano sila nagbabanggaan, at kung paano sila nagtatayo ng identity sa balat. Hindi ako interesado sa purong harmony. Ang pinakamalalakas na compositions ay nagmumula sa mga elementong nagreresist sa isa’t isa — mga note na hindi likas na magbe-blend nang seamless. Ang friction na iyon ang lumilikha ng mas mapangahas na resulta. Ang tensyong iyon ang nagde-define sa GAMINE scent palette.

“Ang pag-launch ng GAMINE ay parang pagpasa ng baton — paggalang sa olfactive integrity na isinapuso sa akin, habang isinusulong ito gamit ang sarili kong lente.”

Paano mo binubuo ang mga pangalan ng iyong mga scent?

Ang pagbibigay ng pangalan ay sarili nitong wika — isang code. Iniisip ko ang pagnangalan ng fragrances na mas parang pagti-title ng pelikula kaysa simpleng paglarawan ng isang scent. Hindi ito nagpapaliwanag; nagse-set ito ng tono.

Bawat pangalan ay nagsisimula sa isang estado — maaaring sikolohikal, pisikal, o maging enerhetiko — hindi sa isang sangkap. Mas interesado ako sa kung ano ang ginagawa ng scent sa’yo, kung paano nito binabago ang perception o kilos mo. Ang pangalan ang nagiging pinakakondensadong signal ng ideyang iyon.

Altered States ay nagmula sa isang shift in perception, isang frequency na sini-sintonan mo. Tungkol ito sa presensiya sa pamamagitan ng vibration, isang bagay na halos banal.

Heroic Dose naman ang kabaligtaran. Tungkol ito sa excess — paggamit nang walang guilt. ‘Yung puntong ang indulgence ay tumatawid na sa isang euphoriang halos nakalalasing.

1000g ang bigat ng isang brick ng ginto, isang bagay na umaapaw sa yaman — isang uri ng magandang bigat na nananatili at nagbibigay-angkla.

Sa kanilang lahat, iisa ang intensyon: hindi inilalarawan ng pangalan ang scent, ina-frame nito ang buong experience.

“Hindi ako interesado sa harmony. Ang pinakamalalakas na compositions ay nagmumula sa mga elementong nagreresist sa isa’t isa — mga note na hindi nakatakdang mag-blend nang seamless. Ang friction na iyon ang lumilikha ng mas mapangahas na resulta.”

Nagdi-design ka sa Brooklyn, nagba-batch sa Grasse, at nagco-compose ng collections sa Milan. Paano nag-iiwan ng sariling marka ang bawat rehiyong ito sa isang GAMINE fragrance?

Bawat lokasyon ay may partikular na tungkulin. Ang Brooklyn ay grit — hilaw at instinctive. Ang Grasse ay heritage — materials, craft, lineage. Ang Milan ay control — engineering, precision, execution. Walang overlap. Isang sistema lang na sama-samang nagde-define ng final form.

Bawat lugar na pinagtatrabahuhan ko ay may natatanging enerhiya. Sa Brooklyn, nananatili akong malapit sa instinct. Hilaw ito, agarang tumatama — isang uri ng creative friction na kailangan ko. Ang Grasse ay mas malalim at personal. Ito ang heritage, disiplina, at materials — dito nabuo ang pundasyon ko. Ang Milan ay sumasagisag sa engineering, precision, at execution.

Hindi ko hinahalo ang mga environment na iyon. Sinasadya ko ang paglipat-lipat sa kanila. Bawat isa ay may papel sa paraan ng pagbuo ng trabaho, at ang estrukturang iyon ang sa huli’y nagde-define ng final form.

Ikuwento mo ang tungkol sa architectural influence na nakaukit sa iyong mga koleksiyon. Bakit mahalaga sa’yo ang tactile experience kapag ginagawa mo ang iyong mga produkto?

Sinadya ang aesthetic na maging brutalist. Ito ay architectural, nakaangkla sa structure, bigat, at form. Mahalaga ang tactility — ito ang lumilikha ng direktang, halos haptic na koneksiyon. Ginagawa nitong mula sa hindi mahawakan, nagiging pisikal at tunay na nabubuhay ang fragrance.

Paano mo isinasalin iyon sa iyong packaging?

Ang bigat ng glass, ang tensyon ng rubber, ang bigat ng cord, ang functional na metal carabiner — idinisenyo ko ang bawat element para pagdugtungin ang object at katawan, at manatiling functional. Ginagawa nitong pisikal ang fragrance — isang bagay na nabubuhay kasama mo, ginawa para magtagal, hindi para tratuhing sobrang fragile o ‘di magalaw.

Nag-custom-design ka rin ng sarili mong eco-rubber. Gaano kahalaga ang sustainable considerations sa proseso mo ng pagpili ng materials at ingredients?

May kakaibang duality ang rubber. Protektibo at industrial ito, pero sabay na mataas ang refinement. Ini-engineer namin ito para sa longevity at para maging resistant sa matitinding kondisyon, pagtanda, at paulit-ulit na gamit. Binabawasan nito ang pagdepende sa disposable materials at mas mababa ang energy footprint nito kaysa tradisyonal na plastics. Pinapayagan din nitong ma-recycle ang bahagi ng production waste. Higit sa lahat, ginawa ito para tumagal.

“Mahalaga ang tactility — ito ang lumilikha ng direktang, halos haptic na koneksiyon. Ginagawa nitong mula sa hindi mahawakan, nagiging pisikal at tunay na nabubuhay ang fragrance.”

Ang kapangyarihan ng scent ay nasa kakayahan nitong maghatid sa nagsusuot sa ibang lugar o magpukaw agad ng tiyak na damdamin. Saan mo umaasang madadala ang mga nagsusuot kapag isinpray nila ang isang GAMINE scent?

Mas hindi ako interesado na ilipat ang isang tao sa ibang lugar; mas gusto kong ilubog sila nang mas malalim sa sarili nila. Ang GAMINE ay hindi tungkol sa pagtakas — tungkol ito sa amplification. Pinapatalas nito ang presensiya, pinapataas ang awareness, at pinatitibay ang identity sa real time. Saan ka man naroon, sasalubungin ka nito roon at paiigtingin pa ang karanasang iyon.

I-explore ang GAMINE universe, magla-launch sa April 30, online sa gamineparfums.com.