Hindi sapat ang Grand Palais para lamang sa kabuuan ng Art Basel Paris. Isa sa mga pinaka-inaabangang linggo sa art world, ang taunang kaganapang ito, na ngayon ay nasa ikalimang edisyon na, ay nagbibigay-buhay sa mga bagong pananaw at posibilidad—maging sa fair floor man, sa mga satellite show, o sa mga usap-usapan sa mga after-party.
Ngunit tila mas apurahan ang edisyon ngayong taon. Dahil sa mga protesta laban sa kaltas sa badyet sa edukasyon at papataas na antas ng pamumuhay, napilitan ang ilang fair, museo, at gallery na bawasan ang kanilang mga programa para sa weekend. Bagaman nangangahulugan ito ng maagang pagtatapos para sa main event, isa rin itong paggising sa realidad ng buhay, isang usaping ilang siglo nang buong-tapang na hinaharap ng mga artista.
Ang mga pangyayari sa labas ng white cube ang humuhubog sa pagtingin natin sa loob nito. Mula sa mga bagong pananaw, kasaysayan ng mga ninuno, at pagbabalik-tanaw sa sariling kasaysayan ng mga protesta sa Paris, sinasalamin ng mga exhibit na ito—na marami ay bukas hanggang sa susunod na taon—kung paano hinaharap at binibigyang-bihis ng mga artista ang mundong kanilang ginagalawan.
‘J’ai Vu’ ni Jenny Holzer sa Musée d’Orsay
Bukas hanggang Pebrero 21, 2027.
Walang iisang “tamang lugar” para sa mga teksto ni Jenny Holzer. Mula sa mga kalsada hanggang sa mga pinakatanyag na museo sa mundo, ginugol ng conceptual artist ang ilang dekada upang gawing instrumento ng pagharap ang sining. Sa Musée d’Orsay, humugot si Holzer mula sa sariling mga archive ng museo, kung saan ginamit niya ang mga sulatin ng nakaraan upang makipag-ugnayan sa mga hidwaan at kontradiksiyon ng kasalukuyan sa pamamagitan ng naglalakihang mga LED installation, proyekto, iskulturang bato, at metal painting.
‘The History of Tears’ ni Barbara Kruger sa Bourse de Commerce
Bukas hanggang Enero 25, 2027.
Ang malawakang komisyon ni Barbara Kruger sa Bourse de Commerce ay tumutugma pareho sa kanyang sariling istilo at sa walang humpay niyang paggalugad sa mga visual system na nagdidikta sa atin. Umaagos ang mga teksto, video, at collage sa buong rotunda, na nagbibigay-liwanag sa mga isyu ng kapangyarihan, sekswalidad, at alienation. Tampok dito ang “Power, Pleasure, Desire, Disgust,” ang kanyang video work noong 1996 na naglunsad sa 18 Wooster space ni Jeffrey Deitch noong ‘97, at ang mga matatalinong salita ng mga manunulat na sina George Orwell at Aimé Césaire, na naka-bold at pinalaki sa buong espasyo. Basahin ito mula sa kanyang floor installation, na hango sa 1984: “Kung gusto mo ng larawan ng hinaharap, isipin ang isang botang patuloy na tumatapak sa mukha ng isang tao, magpakailanman.”
‘The Harvest Season’ ni Ibrahim Mahama sa Fondation Cartier
Bukas hanggang Pebrero 28, 2027.
Ang mga labi ng industriyal na nakaraan ay nagiging raw material para sa hinaharap sa The Harvest Season ni Ibrahim Mahama. Sa Fondation Cartier, ipinapakita ng Ghanaian na artista ang mga bago at ilan sa kanyang pinakasikat na mga installation kasama ng gawa ng siyam na matagal na niyang katuwang. Sa pagsusuri kung paano isinasalaysay ng mga bagay, arkitektura, at imprastraktura ang mga kuwento ng lumikha sa mga ito, ang kanyang sining ay isang uri ng muling pag-imbento. Isang kapansin-pansing piraso ang “Things Fall Apart,” isang bagong-labas na rekonstruksyon ng pabrika ng boteng baso ni Mahama sa kanyang bayan sa Tamale.
‘Towards a Sea’ ni Yu Nishimura sa Lafayette Anticipations
Bukas hanggang Enero 3, 2027.
Ang unang solo exhibit ni Yu Nishimura sa Paris, ang Towards a Sea, ay siya ring pinakamalaki niya hanggang sa kasalukuyan. Ang artistang Japanese, na ang kahusayan sa malumanay na istilo ang nagtulak sa kanyang mabilis na pag-angat, ay nagdala ng halos 50 na obra sa Lafayette Anticipations, mula sa mga drawing hanggang sa malalaking painting. Dahil inspirasyon ang kanyang kinalakihan sa Kanagawa, bumaling si Nishimura sa tila panaginip na katangian ng tabing-dagat para sa presentasyong ito. Dahil mayaman sa damdamin at tanawin, pinupuno niya ang kanyang mga gawa ng isang kakaibang uri ng kagandahan na sapat para mang-akit, kung saan inilalantad niya ang misteryo sa kahit na pinakamaliit na mga detalye upang magbigay ng aral sa paningin.
‘Rafael Pavarotti: Photographer’ sa Musée des Arts Décoratifs
Bukas hanggang Mayo 2, 2027.
Si Rafael Pavarotti ay isang artistang binabago ang industriya ng fashion photography, na hinahamon ang representasyon at pakikibahagi sa kanyang industriya pati na sa kabuuan ng image culture. Tinipon ng photographer ang 200 na mga gawa, mula sa mga cover ng magazine hanggang sa mga campaign, na ipinares sa mga piraso mula sa koleksyon ng Musée des Arts Décoratifs para sa isang bagong retrospective. Makulay at lubhang naka-istilo, ang bawat isa sa kanyang mga imahe ay bumabalik sa mga kulay ng kanyang kabataan sa rehiyon ng Amazon sa Brazil. Ang natural na kapaligiran, pamana, at mga matriarka ay mga pangunahing mapagkukunan niya ng inspirasyon, na ginawang mga makapangyarihan at makukulay na kuha na nagpapaalala ng tila mala-iskulturang presensya.
‘Land and Sky’ ni Sylvia Ken sa Cassandra Bird
Bukas hanggang Enero 17, 2027.
Tumingin sa mga bituin ang Australian First Nations artist na si Sylvia Ken upang isalaysay ang isang kwentong nakaugat sa kalupaan. Ang kanyang maingat na naka-dot na mga painting, na nagsasalamin ng mga makamundong tanawin at celestial na pamilya, ay nagtataglay ng bigat ng maraming henerasyon. Inilalarawan ng mga ito ang mga sagradong lugar sa South Australia sa mga anyong humihigit sa tradisyonal na paglalarawan ng kalikasan, na pinagsasama ang alaala ng mga ninuno, ang Bansa, at ang kalawakan sa mga komposisyon na hindi lang puno ng ganda, kundi walang pag-aalinlangang buhay.
OFFSCREEN Paris sa La Chapelle Saint-Louis de la Salpêtrière
Bukas hanggang Oktubre 25, 2026.
Bagaman napaaga ang pagtatapos ng programa ng Grand Palais, buhay na buhay pa rin ang karamihan sa mga satellite show ng lungsod. Bilang isa sa mga pinakanatatanging fair, sa OFFSCREEN mo matatagpuan ang ilan sa pinaka-eksperimental na image-based na installation, potograpiya, pelikula, at karanasan para sa linggong ito, na lahat ay naka-set sa isang chapel na mula pa noong ika-17 siglo. Dahil sa pagkagusto nito sa avant-garde, nagtatampok ang edisyon ngayong taon ng mga gawa mula sa 29 na artista, kabilang ang isang installation ni Mahama, kasama ang mga gawa ni Ana Mendieta na itinatampok bilang panauhing pandangal.
‘Estampes choisies’ Group Exhibition sa Galerie Lelong
Bukas hanggang Nobyembre 14, 2026.
Ang katawan ng tao at kung paano natin iniintindi ang mundong nakapaligid sa atin ang nag-uugnay sa isang group exhibition sa Galerie Lelong. Tampok ang internasyonal na trio nito—sina Mamma Andersson, Nalini Malani, at Alison Saar—binibigyang-diin ng print selection ang tatlong magkakaibang teknikal at naka-istilong pamamaraan sa pagbuo ng mundo.
Partikular naming inaabangan ang mga gawa ni Malani, ang tanyag na artistang naka-base sa Mumbai, na ang mga gawa ay humuhugot mula sa kanyang karanasan bilang isang batang refugee noong panahon ng Partition of India. Sa pamamagitan ng mitolohiya at kasaysayan, hinahamon niya ang paraan kung paano natin inuunawa ang nakaraan at ang epekto nito sa kasalukuyan.
Ang mga oras ng gallery at museo ay maaaring magbago.