Sa mundo ng modern J-pop, iilan lang ang tunay na nakapagbago ng global na direksiyon ng genre tulad ng YOASOBI. Nakaangkla ang powerhouse duo sa iisang malinaw na paniniwala: ang “gawing musika ang mga nobela” — isang tandem na binubuo ng producer naAyase at vocalist naikura— at pitong taon nang nagtataguyod ng isang discography na buong-buo ang pagkakaugat sa storytelling. Kung karaniwang hinuhugot ng mga songwriter ang materyal mula sa sariling karanasan, obserbasyon at imahinasyon, ang lapit ng YOASOBI ay nakaugat sa kathang-isip — isinasalin nila ang mga umiiral na akdang nasusulat, kabilang ang mga kontemporaryong nobela, manga at maikling kuwento na mahal nila, tungo sa makukulay at maraming-patang soundscape.

Ang natatanging metodolohiyang ito ang nagbunga ng maraming taong materyal na pinagtipon saTHE BOOKseries, isang sunod-sunod na conceptual anthology na siyang humubog sa kanilang creative identity. Ngayon, sa paglabas ngTHE BOOK for,, pormal nang isinasara ng YOASOBI ang pinakahuling kabanata ng seryeng ito. Binubuo ng 12 track, nabuo halos nang hindi planado ang final tracklist ng album, unti-unting lumawak habang paulit-ulit nilang nalalagpasan ang mga nakatakdang cut-off at patuloy pa ring bumubuhos ang mga bagong hit mula sa studio. Para kay Ayase, ang organikong kaguluhan ng proyekto ay biglang nagkaanyo sa sandaling matagpuan ng pinakabagong likha nila ang tamang puwesto nito. “Nang sumakto nang perpekto ang huling piyesa bilang unang kanta, doon ko talagang naramdaman na ang ganda ng buo at pagkakabuo ng album,” pagbabalik-tanaw niya, habang itinuturo ang bigat ng estruktura ng kanilang opening track, ang“ORION” — ang pinakabagong kantang isinilang mula sa kanilang collaboration kasama angOverwatch. Nagsisilbi itong parang reverse chronological timeline, kung saan ang natitirang tracklist ay marahang nagbubukas na parang tape na ni-re-rewind ng kanilang patuloy na humahakbang at lumalawak na discography.

“Ang nakalipas na pitong taon ay isang paglalakbay na sabay naming nilakaran kasama ang ‘THE BOOK.’ Makitang nagtatapos ang seryeng pinag-alayan namin ng sobrang pagmamahal at malalim na personal na pagkakabit ay talagang nagdadala ng alon ng nostalgia at kaunting lungkot.” – Ayase

Pormal na tinatapos ng bagong album na ito ang “THE BOOK” series. Kung babalikan ninyo ang mahabang paglalakbay na ito, ano ang pakiramdam na isara ang kabanatang iyon?

Ayase: Ang nakalipas na pitong taon ay isang paglalakbay na sabay naming nilakaran kasama angTHE BOOK. Makitang nagtatapos ang seryeng pinag-alayan namin ng labis na pagmamahal at malalim na personal na attachment ay talagang nagdadala ng nostalgia at kaunting lungkot. Pero kasabay niyon, sinadya namin ang desisyong ito dahil gusto naming sumabak sa mga panibagong hamon mula rito. Ramdam namin na ito ang tamang sandali para lagyan muna ng tuldok ang kabanatang ito. Sa ganoong pananaw, parang bagong starting line ito. Mas lalo nitong pinapagana ang pananabik ko sa mga susunod na kuwentong hahabiin namin at sa mga album na lilikhain pa namin.

Nabasa ko na plano ninyong magkaroon lang ng walo o siyam na track sa album na ito sa simula, pero umabot ito sa 12 dahil ang dami na ninyong naipong musika mula late 2023. Paano ninyo nalaman na “kumpleto” na talaga ang partikular na tracklist na ito?

Ayase: Noong una, binalak naming ilabas angTHE BOOK for,na may walo o siyam lang na kanta, pero na-miss namin ang partikular na timing na iyon at natural na lumaki ang proyekto hanggang sa umabot sa ganitong laki. Sa iba’t ibang yugto, ramdam naming buo na ang tracklist, pero may ilalabas kaming panibagong single at sasabihin naming, “Isama na rin natin ito,” tapos susunod na naman, hanggang sa naging 12 track na siya. Para sa akin, ang ganda ng simetriya sa paglalagay ng “ORION,” ang pinakabago naming kanta, bilang opening track at ng“Gekijou”bilang panghuling kanta ng album. Kahit hindi namin inasahan ang final track count, nang sumakto nang perpekto ang huling piyesa sa pinakaunahan ng album, nabuo talaga ang lahat sa napakagandang paraan. Dahil finale na ito ng series, lalo pang nagbigay ng magandang sense of drama sa proyekto ang mas malaking tracklist.

Kung pipili ka ng isang track sa album na ito na pinakanagulat ka habang sinusulat o nire-record ninyo ito, alin iyon at bakit?

ikura: Sa totoo lang, pinuwersa namin ang sarili namin na subukan ang kung anong hindi pa namin nagagawa sa bawat track, kaya sobrang hirap pumili ng isa lang. Pero para sa akin, namumukod-tangi ang “ORION.” Bagaman may mga nauna na kaming kantang may mabilis at parang rap na mga bahagi, ito ang unang pagkakataon na sumabak ako sa isang buo at seryosong rap na purong Ingles. Pinaghandaan ko talaga ang segment na iyon, lalo na ang malinaw na pagbigkas sa English, dahil sobrang metikuloso kami sa flow at feel ng rap. Isang ganap na bagong teritoryo ito para sa akin at marahil ito ang pinakamalaking personal na hamon na hinarap ko nitong mga nakaraang panahon.

Ayase: Kung tungkol sa purong surpresa ang usapan, masasabi kong ang“UNDEAD.” Ang kantang ito ay konektado sa isang franchise at body of work na lubos kong iginagalang at mahal. Ang makatanggap ng panibagong maikling kuwento na isinulat eksklusibo para sa amin upang gawin naming kanta ay isang napakalaking surpresa at karangalan na mismo. Pero ang tunay na pagkabigla ay dumating matapos ilabas ang “UNDEAD” — nagsulat pa si Nishio Isin-sensei ng panibagong maikling kuwento na inspirasyon lang ako at si ikura. Sobrang wild noon, at iyon ang pinakamalaking surpresa ng buong proseso.

Noong mga unang taon, napakalinaw ng hati ng mga papel ninyo: si Ayase ang sumusulat, si ikura ang kumakanta. Ngayon na nilalabas na ninyo angTHE BOOK for,, paano nagbago ang hangganang iyon sa creative process ninyo?

Ayase: Sa totoo lang, walang nabago. Nananatiling malinaw at hiwalay ang mga papel na iyon para sa amin.

“[Para saOverwatchcollaboration] gusto ko talagang maramdaman ng mga player ang adrenaline, kaya nakatuon ako sa kung paano mapapalakas ng musika ang in-game experience” – Ayase

Kumusta ang hitsura ng isang typical na vocal recording session ninyong dalawa?

Ayase: Sobrang metikuloso ako pagdating sa pagbibigay-direksiyon. Mahilig akong maging napakadetalyado at pihikan sa maliliit na nuances.

ikura: Sa kabila niyon, laging masaya ang atmosphere sa studio. Kahit mabigat ang konsepto ng kanta o isa itong tahimik at emosyonal na ballad, napakahalaga ng positibong environment para ma-channel ang tamang enerhiya sa performance — hindi lang para perpekto ang teknikal na boses. Lahat ng tao sa kuwarto, tumutulong magpalago niyon. Kapag naka-kuha kami ng magandang take, buong studio ang napapa-cheer. Kahit sa mahihirap na sandali, may hindi sinasabing alon ng pag-uudyok na tuluy-tuloy kang sumulong.

Karaniwan, sisimulan ko sa pagpapakita sa lahat ng sarili kong interpretasyon ng track habang nagwa-warm up at nag-i-initial monitor check. Mula roon, magbibigay naman si Ayase ng direksiyon gamit ang mga imahe, konseptuwal na ideya o suhestiyong tulad ng, “Paano kung ganito natin lapitan ang linyang ito?” Habang nagpapalitan kami ng ideya, unti-unti at natural naming hinuhubog ang kakaibang nuances at ang magiging pangkalahatang direksiyon ng kanta.

Ang bagong track ninyong “ORION” ay isang malaking global collaboration kasama angOverwatch. Paano nabuo ang team-up na ito, at iba ba sa nakasanayan ninyong proseso ng pagsusulat ang naging takbo ng creativity?

Ayase: Dapat ibigay ang kredito sa kahanga-hanga naming team na todo-kayod sa likod ng kamera para magkatotoo ito. Nakuha nila ang oportunidad dahil nag-i-implement ang game ng bagong Tokyo-themed na mapa. Dahil ang team saOverwatchay gumagawa ng proyektong nakasentro sa Japan, partikular nilang hiniling ang YOASOBI bilang Japanese artist collaboration nila. Masaya naming tinanggap ang alok, at mula roon, kusang umagos ang lahat.

Pagdating sa mismong songwriting, nanatiling pareho ang pundasyon ng creative process namin: isinusulat muna para sa amin ang isang orihinal na kuwento, at saka namin binubuo ang musika sa paligid ng naratibong iyon. Gayunman, dahil angOverwatchay isang mabilis na FPS game, nangangailangan ang mga internal mechanics nito ng ibang atake. Gusto kong tunay na maramdaman ng mga player ang adrenaline, kaya nakatuon ako sa kung paano mapapalakas ng musika ang in-game experience. Ang pagdisenyo ng soundscape na bumabagay sa aktibong gameplay at sumasalamin sa matinding bilis ay isang kakaibang hamon na hindi ko pa gaanong nalalalimang gawin noon.

Sa inyong dalawa, sino ba talaga ang mas hardcore gamer, at sino ang mananalo sa isangOverwatch 1v1 match?

[Itinuturo ni ikura si Ayase gamit ang dalawang kamay]

Ayase: Sabihin na lang nating hindi talaga si ikura-san ang pinakasanay pagdating sa tactical games. Totoo ‘yan.

ikura: Totoo! Hirap ako kapag matindi ang time pressure, may mga habulan, o sa mga first-person shooter na split-second decisions ang lahat. Pero ang gaganda ng game worlds, at totoo talagang enjoy ako bilang spectator — nanonood ng iba habang naglalaro.

Mula sa Pokémon at sa 30th anniversary ng PlayStation hanggang saOverwatch, nakabuo na kayo ng napakagandang relasyon sa gaming culture. Ano ba ang meron sa video game worlds na ganoon na lang ang pagkakaswak sa YOASOBI style?

Ayase: Malaking bahagi niyan ang malalim naming ugat sa kultura ng animation, anime at manga — mga art form na ipinagmamalaki ng Japan. Malakas ang impluwensiya ng creative background na iyon sa lahat ng ginagawa namin. Kung titingnan mo ang modernong video games, ang visuals, environment at character design ay parang buhay na 3D animation. Mga kathang-isip na karakter ito na gumagalaw sa malalawak na naratibo, mula high fantasy hanggang matitinding sci-fi, na may makukulay na dramang umuusbong sa paligid nila. Sa ganitong pananaw, malalim ang pagkakakabit ng gaming sa storytelling DNA ng anime at manga.

Sa loob ng pitong taon naming kasaysayan, palagi nang nakikipag-collaborate ang YOASOBI sa mga medium na pinapatakbo ng naratibo. Kaya ang pagpasok sa gaming ay parang natural na extension lang; nandoon na ang affinity. Bukod pa roon, totoo ring mahal namin ni ikura ang gaming culture — gusto namin parehong maglaro at manood. Sa huli, kaya ganoon kapulido at kaswak ang koneksiyon: nanggagaling ito sa tunay na pagmamahal.

“Habang sumusulong kami, gusto naming maingat na himayin ang legacy na nabuo na namin para patuloy na masurpresa ang mga nakikinig sa amin.” – ikura

Ngayong angTHE BOOKseries ay pormal nang tapos, ano ang puwede ninyong i-tease tungkol sa susunod na creative era ng YOASOBI? Saan patutungo ang mga“Never Ending Stories”na ito pagkatapos?

Ayase: Saan nga ba kami susunod na tutungo? Iyan ang malaking tanong. Ang pagsasara sa kabanata ngTHE BOOKseries ay galing sa magkatuwang na pagnanais naming pumasok sa landas na puno ng mga bagay na hindi pa namin nararanasan, mga hindi pa namin alam, at mga konseptong hindi pa namin kayang isipin ngayon. Sa totoo lang, blangkong-blangko pa ang canvas. Magsisimulang mabuo ang susunod na malaking proyekto kapag natural na naipon namin ang sapat na bagong piyesa ng musika, kaya malamang medyo mas malayo pa iyon. Wala pa kaming mahigpit na blueprint sa ngayon.

Ganoon pa man, wala kaming balak talikuran ang core philosophy namin: ang sumuong nang buo sa kahit anong bagay na talagang nagpapakilig at nagpapasabik sa amin sa kasalukuyan. Kung lumabas man ito sa susunod na taon o sa makalawa, patuloy na e-evolve ang paglalakbay. Ini-imagine ko ang isang album na isinilang mula sa mga hamong hindi inaasahan ninuman — mga konseptong pati kami mapapaupo at maiisip, “Grabe, ang astig nito.” Gusto kong patuloy na manghula ang lahat, dahil pareho kaming sabik malaman kung saan patutungo ito.

ikura: Eksakto. Sa nakalipas na pitong taon, mapa-studio man habang nagre-record o nasa entablado sa live performances, pangunahing layunin na namin ang tuluy-tuloy na pag-usad ng hangganan namin at ang pagtangging manatili sa isang lugar. Habang sumusulong, gusto naming maingat na himayin ang legacy na nabuo na namin para masurpresa ang mga tagapakinig. Gusto naming manatiling nakaabang ang komunidad na nagmamahal sa YOASOBI, palaging nagtatanong, “Ano pa kaya ang kaya nilang gawin pagkatapos nito?” Sana talagang sabik ang lahat na tumawid sa susunod na kabanata kasama kami.