Sagad na Swag at Tension: Bakit ang ‘Predator: Badlands’ ang Ultimate Genre Pivot
Sa neon-soaked na sequel ni Trachtenberg, nagkakaroon ng puso ang Predator sa isang di-inaasahang partnership, pinaghalo ang stylish na aksyon at emosyon.
Nagbabalik ang Predator, pero huwag magkamali — hindi na ito ang mabagal at mabigat na halimaw ng dekada ’80. Sa pelikula ni direktor Dan Trachtenberg na Predator: Badlands, pinalalawak pa niya ang tagumpay ng Prey sa pamamagitan ng paglipat sa isang neon-lit na sci-fi vision. Habang ang Prey ay nag-alok ng hilaw, nakaugat-sa-lupang survival tale na binuo sa tapang at realism, ang kasunod nito ay binabaliktad ang kuwento: Paano kung ang ultimate hunter ang siya namang maging bayani?
Ang marahas, futuristic na frontier world sa Badlands ay mas pino sa pagtrato nito sa post-apocalyptic na setting, na pinalitan ang karaniwang walang-humpay na dystopian sprawl. Kaakit-akit si lead actress Elle Fanning bilang si Thia, isang Weyland-Yutani synthetic na nakakabuo ng hindi inaasahang ugnayan kay Dek, isang batang itinatakwil na Yautja. Ang tila imposibleng tambalan nila ang nagdadala sa kanila sa gitna ng mapanlinlang na panganib at isang misyon laban sa napakalalaking balakid sa malupit na planetang ito, na hinaluan ng puso, humor, at emosyonal na lalim. Pero ang Predator mismo ang tunay na bumibida, habang binubura ni Trachtenberg ang shadowy stalker archetype at pinipili ang isang nilalang na may tunay na talino, estratehiya, at personalidad. Hindi na lang purong killing machine si Dek — isa na siyang ganap na karakter.
Sa halip na dim at malabong aesthetics ng mga naunang pelikula, naghahain ang mga biswal ni Trachtenberg ng matingkad, matapang, at high-contrast na mga kulay. Mayroong pino at maindayog na ritmo na kaagapay ng brutal na action sequences. Halos parang ballet ang koreograpiya, ibinabandera ang isang lethal artistry na parehong nakamamatay at sinadya. Samantala, ang ebolusyon ng disenyo ngayon ay kumakiling sa mas modernong “tactical luxury” kaysa sa mga primitibong tropeo. Para bang ang Badlands ay binihisan ng premium engineering, kaya’t naitayo ng filmmaker ang mundo nito sa pamamagitan ng matatalinong biswal sa halip na pilit na dialogo.
Pero ang tunay na nagtatangi sa Badlands ay ang tiwala sa sarili at pagpipigil nito. Walang mabibigat na lore dump o mga hindi kailangang koneksyon sa mas malawak na Predator universe. Ang tanging pokus nito ay kina Thia at Dek. Sa malaking oras na ginugugol sa perspektiba ng isang Yautja, inaanyayahan ng pelikula ang mga manonood na pahalagahan ang husay at disiplina ng pangangaso — binabago ang iconic na alien mula halimaw tungo sa isang bihasang propesyonal.
Predator: Badlands ay isang bihirang sequel na nananatiling sariwa at kumpletong nakatayo sa sarili nito. Naglalagay ito ng mabangis, matinding biswal, at nakakapanabik na talas-isip na twist sa Predator na kinalakhan natin.
Predator: Badlands ay mapapanood na ngayon sa award-winning na inflight entertainment system.
