Ayaw Magpaistorbo ni Young Miko

Ang Puerto Rican superstar na si Young Miko ay totoong nabubuhay sa mga pangarap niya sa ikalawa niyang studio album. Sa taglay niyang hinog na pananaw at natural na leadership, patuloy niyang binabasag ang mga hadlang—patunay na rito ang dalawang sold-out na gabi niya sa El Choli sa Puerto Rico.

“Mahalaga para sa akin na patuloy kong hinahamon ang sarili ko bilang artist para patuloy kong nagagawa ang mga bagay na mahal ko. At pakiramdam ko, binigyan din namin ang sarili namin ng hamon na dalhin ang listener sa isang mundong puwede nilang lubusang maramdaman at lubogang kasama kami,” kuwento ni Young Miko tungkol sa Do Not Disturb.

Mula sa paghubog ng itim-at-puting aesthetic ng proyekto hanggang sa tanging collaboration niya kasama ang rapper na si Eladio Carrión, Do Not Disturb ang nagsisilbing malaking turning point sa karera niya habang lalo niyang pinoposisyon ang sarili bilang isa sa mga nangungunang artist sa buong mundo. Matapos mag-tour kasama si Billie Eilish at bumiyahe sa Mexico para sa headlining set niya sa Coca-Cola Flow Fest, patuloy na umaakyat si Young Miko sa rurok ng tagumpay.

Para i-celebrate ang sold-out niyang concert series sa pinakakilalang stadium sa Puerto Rico, nakipagkuwentuhan kami kay Young Miko para mas kilalanin ang latest niyang album at kung paano niya inihanda ang sarili para yanigin ang El Choli.

Paano nabuo ang Do Not Disturb at naging isang buo na proyekto?

Gustong-gusto ko talagang gumawa ng isang project, at ang dami kong ideya—gaya ng paggamit ng zodiac sign para sa album. Matagal ko na ring gustong-gusto ang black-and-white na aesthetic. Una, ginawa ko muna lahat ng kanta, saka ko binuo ang aesthetic; pagkatapos noon, parang kusang nag-click ang lahat na parang puzzle, at alam ko na agad kung anong title ang gusto kong gamitin.

Gusto ko talagang maging ganitong klase ng musika—yung mas nararamdaman ng tao kaysa ipinapaliwanag. Tapos isang beses, kasama ko ang mga kaibigan ko, kumakain kami na parang pamilya, may nagsabi ng “Do Not Disturb,” at kumapit na sa akin. Ini-imagine ko ring ginagamit n’yo ang Do Not Disturb feature.

Anong mensahe ang gusto mong iparating sa mga fans mo sa pamamagitan ng album?

Gusto kong sabihin sa fans ko na kailangan talaga nating maglaan ng mas maraming oras para sa sarili, at healthy iyon. Minsan, mahalaga ring huwag masyadong pakinggan ang mga opinyon mula sa labas o ang mga expectations ng ibang tao sa atin. Importante na bigyan mo ang sarili mo ng espasyo para makasama mo ang sarili mo, maghilom, at maramdaman na talagang okay ka.

Ano ang paborito mong kantang galing sa album?

“Ojalá” ang isa sa pinaka-makabuluhang kanta para sa akin. Dito ako mas personal na nakakonekta sa mga fans ko at sa mismong proyekto. Malaki rin ang naitulong nito para ma-define ko ang aesthetic ng album at ang direksiyong gusto kong tahakin. At mananatiling napaka-espesyal din sa akin ang “Algo Casual.”

Paano mo in-explore ang mga bagong tunog at direksiyon sa loob ng project?

Pakiramdam ko, sa project na ito, binigyan ko ang sarili ko ng maraming pagkakataon para subukan ang mga bagay na matagal ko nang gustong i-explore, tulad ng drum and bass. May ginawa akong jersey, may ginawa rin akong afro—na matagal ko nang tinatangka—pero dati pakiramdam ko hindi ko pa naaabot ang level na alam kong kaya ko, at ang tunog na alam kong puwede kong maabot.

Ang black-and-white na aesthetic ay nagpapakita ng bagong level ng maturity; ramdam ko rin na may evolution doon. Mas personal na mga bagay ang pinag-uusapan ko ngayon. Nilalaro ko ang mga hangganan ko at nag-e-experiment ako sa mga bagay na dati sigurong nakakaapekto sa akin, pero ngayon ikinukuwento ko na siya sa paraang sinasabi nitong, “Hindi na ako tinatamaan nang gano’n ngayon.”

Ano ang kasunod para sa’yo pagkatapos ng dalawang sold-out na gabi mo sa El Choli sa Puerto Rico?

Sa ngayon, buo ang focus ko sa El Choli at hindi ko pa talaga makita kung ano ang lampas doon. Gusto kong magpatuloy sa pagtatrabaho at paggawa ng musika. Pero sa personal na level, gusto ko ring patuloy na maramdaman na nag-e-evolve ako, na patuloy akong lumalago, na nadidiskubre ko ang iba’t ibang parte ng sarili ko, at na lumalaki rin ang fandom—na ang mga nandito ngayon, mananatili.

Ang tumugtog sa El Choli ay isang dream come true. Buong buhay ko na itong pinangarap, at hindi pa rin ako makapaniwalang binigyan ako ng dalawang gabi at malapit na malapit na ito. Ito lang talaga ang umiikot sa isip ko ngayon.